Ludowy Klub Sportowy „Naprzód” Żernica jest jednym z kilku klubów sportowych działających obecnie na terenie Gminy Pilchowice. Jednak mieszkańcy tej miejscowości swoje największe sportowe chwile przeżywali jeszcze przed II wojną światową, zanim powstała drużyna piłkarska i klub.

W 1936 roku bowiem miejscowa drużyna w piłce palantowej (Schlagball) sięgnęła we Wrocławiu po tytuł wicemistrza Niemiec. W finale rozgrywanym na oczach wodza III Rzeszy – Adolfa Hitlera  żerniczanie  przegrali wówczas z Fortuną Düsseldorf. Najstarsi mieszkańcy cały czas pamiętają o tym sukcesie i mają go wpisany w pamięci po  dzień dzisiejszy.

W tamtym historycznym wydarzeniu sprzed ponad 80 lat Żernicę reprezentowali: Teodor Fuchs, Stefan Fuchs, Wilhelm  Czuga, Ryszard  Lukoszek, Roman Lukoszek, Rajmund Duda i Franciszek Duda.

Jeśli idzie o samą piłkę nożną, to w tamtych przedwojennych latach rozgrywano wyłącznie mecze towarzyskie.

Jednak tuż po zakończeniu działań wojennych w 1946 roku przystąpiono, już w Polsce, do zakładania drużyny piłkarskiej. Na okolicznych boiskach znowu odbywały się przyjacielskie mecze, z sąsiednimi wioskami zaś rok później (według niektórych źródeł) powstał klub (sekcja) Ludowy Zespół Sportowy „Naprzód” (?) Żernica, który w 1948 roku rozpoczął oficjalnie grę w Klasie C.

Odnośnie  tego faktu istnieją jednak pewne nieścisłości. Są bowiem źródła, które mówią o utworzeniu w tamtym czasie z inicjatywy działacza sportowego Wilhelma Gałeczki jedynie sekcji piłki nożnej. Wątpliwą też jest jej nazwa, o czym piszę trochę niżej.

Kwestią bezsporną jest natomiast fakt, że dwa lata po wojnie piłkarze rozpoczęli, swoje rozgrywki od wspomnianej Klasy C a skład pierwszej historycznej ekipy przedstawiał się następująco: Paweł  Glugosz, Jerzy Dusza, Otto  Kottlorz, Gerard  Kotlorz, Ernest Goldman, Karol Goldman, Gerard  Rduch, Eryk  Rduch, Jan Węglarczyk,  Beno  Górecki, Ryszard Fabian, Hugo  Binia, Franciszek Duda, Józef  Kurzal, Erich Szmidt, Michał Kupka, Stefan  Kłyk  i Zygfryd  Foit.

Boisko, na którym wtedy rozgrywano mecze w Żernicy, znajdowało się przy ulicy Wiejskiej (która obecnie nosi nazwę Ks. Józefa Szafranka) w kierunku miejscowości Smolnica obok nieistniejącego już dzisiaj Państwowego Gospodarstwa Rolnego.

W pierwszym swoim meczu ligowym drużyna z Żernicy podejmowała zespół z Wójtowej Wsi – ZMP  Wojtowianka. Spotkanie to zakończyło się wynikiem 6:4, a stroje  żerniczanom  pożyczył na to spotkanie prezes gości, gdyż zawodnicy z Żernicy nie posiadali swoich w jednolitych barwach.

Po pierwszym zwycięstwie przyszło kolejne. Wyższość  żerniczan  musiała uznać także drużyna Orła  Ostropa  która uległa 2:3.

Warte podkreślenia jest to, że tamte sukcesy zostały osiągnięte bez udziału trenera, którego w tamtych czasach po prostu drużyna nie miała.

Jak podaje „Księga jubileuszowa Podokręgu Zabrze”, w pierwszych rozgrywkach (po zlikwidowaniu  OZPN  w Opolu) wzięło udział 71 klubów podzielonych na trzy grupy/klasy (A – 20 zespołów, B – 30 zespołów i C – 21 zespołów).

W składzie grupy C znalazła się  Żerniczanka  (nie Naprzód, co podważa jego założenie w 1947 roku). Była też ekipa zza miedzy – Jastrząb Nieborowice.

Co do nazwy klubu istnieją różne rozbieżności, a nawet sprzeczności. Już nawet w wyżej przytoczonej publikacji, gdyż w jednym miejscu przy w składzie lig podaje się wspomnianą  Żerniczankę,  zaś  w drugim przy notce o klubie mowa jest, że powstał oficjalnie w 1947 roku LZS „Naprzód” Żernica.

Drużyna z lat 50-tych. Stoją od lewej: sędzia, Karol Fuchs, Józef Hajduk, Grzegorz Dusza, Tomasz Barteczko, Oskar Bawoł, Józef Balon i Walter Konopka.

Klęczą od lewej: Eryk Fabisz, Gotfryd Foit, Paweł Słomka i Feliks Fuchs.

Z przekazu Krystiana  Czugi  wiadomo jest jednak też, że na początku lat  60-tych  (prawdopodobnie w 1951 roku)  żerniczanie  sprawili ogromną niespodziankę w rozgrywkach pucharowych. Otóż w meczu Pucharu Polski pokonali III ligową drużynę z Szopienic, wygrywając w stosunku 6:3. Do sukcesu tego przyłożyli cegiełki: Herbert Fabian, Józef Bieniek, Gerard Fuchs, Ginter Kaleta, Ginter Michalik, Edward Śmieja, Karol Goldman, Eryk  Czuga, Eryk  Rduch, Stefan  Kłyk, p.  Stroba, p.  Flok  i p.  Kubus.

Mimo tych wszystkich wyżej opisanych bezspornych faktów istnienia w Żernicy zorganizowanej drużyny piłkarskiej, a zarazem też istniejących rozbieżności za oficjalną datę założenia Ludowego Zespołu Sportowego w Żernicy przyjmuje się jednak dzień 16 czerwca 1956 roku, czyli czas, kiedy powstała siedziba klubu wraz z obecnie istniejącym obiektem sportowym, na którym piłkarze rozgrywają mecze po  dzień dzisiejszy.

Wspomniana data powstania klubu wiąże się także z objęciem sterów prezesa przez Pawła  Glugosza, członka pierwszej drużyny piłkarskiej w Żernicy. Wtedy to bowiem klub przyjął swoje oficjalne barwy, które obowiązują do  dnia dzisiejszego  i wtedy też rozpoczęto systematycznie spisywać jego historię.

We wspomnianej już wyżej okolicznościowej publikacji wydanej przez Podokręg Zabrze znajdujemy informację, że w rozgrywkach w roku 1957 (system wiosna – jesień) w klasie B występował wtedy już właśnie LZS Żernica. Pod taką nazwą można też znaleźć informacje o klubie m.in. w „Nowinach Gliwickich” z 1958 roku.

Drużyna Naprzodu Żernica z lat 60-tych. Stoją od lewej: Paweł Glugosz (prezes), Gerard Kupka, Eryk Tratuaker, Ginter Fuchs, Rudolf Twardowski, Feliks Fuchs, Gerard Hajduk, Reinhold Rusin, Tomasz Barteczko, Gerard Musioł, Edward Przybyła (kierownik drużyny).
Klęczą od lewej: Wilhelm Labus, Lotar Rusin i Ginter Adamski.

Początkowo klub był dwusekcyjny i skupił w swoich szeregach piłkarzy oraz tenisistów stołowych. Ci drudzy po pewnym czasie zakończyli działalność, jednak po dłuższej przerwie wrócili od struktur klubu. Sekcja odrodziła się ponownie w latach 1984-1988. Druga reaktywacja nastąpiła na przełomie lat 1992/1993. Reanimatorem, założycielem i trenerem odrodzonej po raz drugi sekcji tenisa stołowego został  Rajnard  Dyrszka.

Jesienią 1994 roku po objęciu funkcji prezesa przez Marka Gronka klub zmienił swoją nazwę z Ludowego Zespołu Sportowego „Naprzód” Żernica na Klub Sportowy „Naprzód” Żernica. W tamtym czasie powstała też nawet bardzo ciekawa inicjatywa, gdyż zapoczątkowano wydawanie dwutygodnika informacyjnego, który miał stanowić swojego rodzaju kronikę. Ów biuletyn liczył 4 strony i zawierał bieżące informacje z życia klubu oraz relację z zawodów piłkarskich, tenisa stołowego, biegów długodystansowych i kolarstwa górskiego. Wtedy to bowiem działały aż 4 sekcje w klubie!!! Niestety prawdopodobnie ukazały się tylko trzy numery pisemka redagowanego przez Henryka Kłoska, któremu pomagali także J. Gronek, T.  Gogulla  i Maciej  Gogulla.

W latach 2011-2013 funkcjonowała też w klubie sekcja piłki nożnej kobiet. Niestety po dwóch udanych sezonach dziewczęta wyprowadziły się do pobliskiej Wilczy, gdzie zostały wcielone do miejscowego Ludowego Klubu Sportowego „Wilki” Wilcza, pod którego szyldem grały przez trzy sezony w grupie śląskiej III ligi kobiet.

W 1997 roku nastąpiła kolejna zmiana nazwy. Tym razem z  Ludowego  Zespołu Sportowego (wrócono do tej nazwy) na Ludowy Klub Sportowy. Zmiana w sumie można powiedzieć kosmetyczna, jednak do klubu na tamte czasy dwusekcyjnego słowo „zespół” trochę mniej pasowało.

Jak już zostało wspomniane na wstępie, o założeniu klubu historia sekcji piłki nożnej rozpoczęła się już niedługo po wojnie, kiedy to pierwsza historyczna drużyna piłkarska z Żernicy rozgrywała swoje mecze na starym boisku w sąsiedztwie Państwowego Gospodarstwa Rolnego. Obecnie w tym miejscu stoi budynek nowego przedszkola. Swój pierwszy oficjalny sukces futboliści zanotowali już jednak na nowym boisku przy ul. Nieborowskiej, kiedy w 1957 roku awansowali do Klasy B. Po roku nastąpił kolejny progres i  żernicki  LZS od 1958 roku rozgrywał spotkania już w Klasie A. Na trzynaście drużyn występujących w tamtym okresie w tej klasie rozgrywkowej ekipa z Żernicy była jedyną drużyną wiejską. Pozostałe ekipy reprezentowały Zabrze i Gliwice.  Żerniczanie  potykali się wtedy m.in. z rezerwami Piasta i późniejszego wielkiego Górnika.

Mecze piłkarskie cieszyły się wtedy w tamtych czasach ogromnym zainteresowaniem. Jak podają „Nowiny Gliwickie” Nr 29 (167) z 19 lipca 1959 roku, bywało tak, że na meczach pojawiało się nawet 2 tysiące osób. Ta pokaźna ilość widzów zjawiła się na boisku w Żernicy w tamtym czasie przy okazji Festynu  Sportowego jaki  organizował klub, zapraszając do udziału w turnieju piłkarskim ościenne drużyny (KS Ligota, LZS Rachowice, LZS Łubie i  AKS  Ostropa  /Gliwce/).
Występy na najwyższym szczeblu rozgrywkowym w podokręgu zabrzańskim trwały do roku 1968, kiedy to przyszło przełknąć pierwszą znaczącą porażkę i degradację o szczebel niżej.

Występy w Klasie B trwały bardzo krótko, bo tylko rok. Jesienią 1969 roku sekcja zawiesiła swoją działalność. Przyczyną była masowa w tamtym okresie migracja ludności do Niemiec. Ludzie wyjechało tylu, że drużynę trzeba było rozwiązać. Niemożliwe było bowiem zebranie tylu chętnych do gry, aby wystawić drużynę do rozgrywek. Przerwa w funkcjonowaniu LZS-u trwała aż 12 lat.

Na czele przywróconego bowiem do życia sportowego w 1981 roku klubu stanął Roman Malcherczyk, który zawodowo był związany z górnictwem.

Żerniczanie  mogli więc rozpocząć rozgrywki i ponownie z piłkarskiego dna – którym wtedy była Klasa C – zaczęli się powoli i mozolnie przebijać w górę piłkarskiej hierarchii.

Pojawili się też w tamtym okresie w Żernicy trenerzy z głośnymi nazwiskami. Pierwszym był sławny „Zyga” nazywany też „Małym”, czyli urodzony w Suchej Górze koło Bytomia – Zygfryd Szołtysik. Niestety mistrz olimpijski z Monachium oraz siedmiokrotny Mistrz Polski i sześciokrotny zdobywca Pucharu Polski z zabrskim Górnikiem długo miejsca w  Naprzodzie  nie zagrzał. Prowadził  żerniczan  tylko przez około dwa miesiące.

Schedę po nim przejął także były znakomity zawodnik, były obrońca Górnika Zabrze – Rainer Kuchta. Wychowanek GKS-u Gliwice po roku przekazał pałeczkę byłemu graczowi chorzowskiego Ruchu – Franciszkowi Timowi.
Pod wodzą tych trenerów Naprzód zanotował szybko dwa awanse i powrócił na boiska Klasy A. Niestety autor ostatniego awansu Franciszek Tim zmarł na zawał serca we wrześniu 1986 roku i nie mógł kontynuować swojej misji budowy stabilnej drużyny.

Na tym poziomie  żerniczanie  grali w latach 1983-1988, po czym przyszło im znowu grać niżej. Kolejna banicja trwała jednak niezbyt długo i na początku lat dziewięćdziesiątych a dokładnie w 1992 roku wrócili do Klasy A, kilka lat później drużyna spadła z ligi.

W 1994 roku prezesem został ówczesny dyrektor oddziału Górnośląskiego Banku Gospodarczego – Marek Gronek. Z LZS-u zrobiono  KS  i w planie były wielkie sukcesy sportowe oraz menadżerskie.

Naprzód Żernica 1994/1995

Stoją od lewej: Daniel Kuczmik, Franciszek Wołoszyk, Maciej Gogulla, Mirosław Foit, Grzegorz Kalnik, Kazimierz Słowik, Piotr Cyroń, Henryk Kotlorz i Roman Michalec.

Klęczą od lewej: Rafał Krzyżowski, Mariusz Polok, Eugeniusz Bajer, Adam Przybyła, Tomasz Przybyła i Edward Michalec.

Naprzód Żernica 1994/1995

Stoją od lewej: Grzegorz Kalnik, Henryk Kotlorz, Adam Przybyła, Tomasz Przybyła, Roman Michalec, Maciej Gogulla, Piotr Cyroń, Franciszek Wołoszyk i Daniel Kuczmik.

Dolny rząd od lewej: Rafał Krzyżowski, Mariusz Polok, Janusz Rybarz, Marcin Sobota, Eugeniusz Bajer, Kazimierz Słowik, Piotr Twardawa i Tomasz Mańka.

W tym czasie nastąpił kolejny powrót do Klasy A w sezonie 1995/1996. Awans wywalczyła drużyna w następującym składzie: Grzegorz  Kalnik, Kazimierz Słowik i Joachim  Koczorek  (bramkarze); Mariusz Polok, Piotr  Cyroń, Maciej  Gogulla, Tomasz Przybyła, Andrzej  Hajok  i nieżyjący już Franciszek Wołoszyk (obrońcy); Roman Michalec, Edward Michalec, Henryk  Kotlorz, Adam Przybyła, Marcin Sobota i Daniel  Kuczmik  (pomocnicy i napastnicy).

Wtedy też w roku 1996 nastąpiła fuzja z borykającym się z ogromnymi kłopotami finansowymi Klubem Sportowym z  Bojkowa  którego piłkarze występowali w lidze okręgowej. Początkowo może i był to sukces sportowy. Bo zamiast gry o szczebel wyżej Naprzód grał aż (!!!) w lidze okręgowej. Jednak jak życie pokazało, pisze zawsze swój scenariusz. Po fuzji w klubie było ponad 40 zawodników. Lekarstwem miały być rezerwy grające w Klasie A. Zakończyło się to zaś wszystko tak, że kibice odwrócili się od zespołu, bo I drużyna rozgrywała mecze w  Bojkowie  (i grało w niej niewielu  żerniczan) zaś rezerwa grająca w Żernicy z hukiem spadła do Klasy B, zajmując ostatnie miejsce w rozgrywkach. Z początkowego sukcesu została zatem raczej spalona ziemia.

Ratowaniem tego zajął się wybrany w 1998 roku na prezesa Jerzy Rusin, który oddał temu klubowi swoje serce, zostawiając w nim wiele zdrowia i pieniędzy.

W sumie więc Naprzód grał na tym najwyższym w swojej historii szczeblu rozgrywkowym przez 5 lat i od sezonu 2001/2002 ponownie wrócił na szczebel podokręgu Zabrze.

Po nieudanym sezonie 2009/2010, w którym piłkarze  Naprzodu  zajęli ostatnie miejsce w tabeli zabrzańskiej Klasy A, przyszło im ponownie przełknąć gorzką pigułkę i po raz 3 rozpocząć rozgrywki od samego dna w piłkarskiej ligowej hierarchii. Na tamten czas było to Klasa B (Klasy C nie było). Ta banicja trwała dokładnie 2 sezony.  Żerniczanie  byli już blisko awansu w pierwszym roku jednak w ostatecznym rozrachunku lepsi okazali się piłkarze Orłów z Bojszowa i Zrywu Radonia. W sumie do awansu zabrakło tylko i aż trzech punktów. Co się odwlecze, to nie ucieknie. Sezon 2011/2012 był zdecydowanie bardziej udany (2 miejsce na zakończenie sezonu) i po ostatnim derbowym meczu z Victorią Pilchowice (4:1) na wyjeździe piłkarze mogli świętować powrót do zabrzańskiej „Serie A”, jak żartobliwie w piłkarskim światku jest nazywana ta liga. Sezon ten był bardzo wyrównany, bo lidera (Ruch Kozłów) od czwartej ekipy dzieliły raptem tylko 3 punkty. Nie da się również ukryć, że w awansie wydatnie pomógł walkower za przegrany mecz u siebie z Sośnicą Gliwice. Gdyby nie to rozstrzygnięcie to nie wiadomo czy na awans nie trzeba by było czekać minimum dodatkowy rok lub więcej. Jednak jak mówi przysłowie o szczęściu …

Drużyna Naprzodu Żernica, która w 2012 roku wywalczyła awans do A klasy.
Stoją od lewej: Sławomir Sokołowski (kierownik), Rafael Foit, Szymon Kopyś, Tomasz Bauch, Piotr Zieliński, Tomasz Szymański, Grzegorz Łajszczak, Bartosz Guszta, Paweł Madej, Zbigniew Sodel, Józef Kasprzak (trener)
Klęczą od lewej: Tomasz Nowakowski, Eugeniusz Bajer, Tomasz Sokołowski, Arkadiusz Burzawa, Patryk Kalnik, Paweł Suffner, Mariusz Czuga, Rafał Przerwa

Od tego czasu minęło już 5 lat i drużyna na chwilę obecną gra w Klasie, A co jest raczej szczytem piłkarskich i organizacyjnych możliwości na ten czas. Chociaż gdyby ekipa z Żernicy grała cały sezon 2013/2014 tak jak na wiosnę, kiedy zdobyli miano „rycerzy wiosny”, to na pewno po raz drugi moglibyśmy się wtedy cieszyć z awansu do ligi okręgowej. Niestety runda jesienna była wtedy fatalna i dopiero od meczu 15  kolejki  z Orłem Stanica rozpoczął się marsz w górę tabeli. Jak więc dobitnie przykład ten pokazuje, że w  drużynie tej drzemią możliwości. Kwestią jest, tylko aby je wydobyć i może w niedalekiej przyszłości Żernica znów wróci do gry na poziomie Śląskiego Okręgu Piłki Nożnej.

Naprzód Żernica 2007/2008

Stoją od lewej: Józef Kasprzak (trener), Patryk Kalnik, Paweł Suffner, Arkadiusz Burzawa, Piotr Zieliński, Joachim Szepe, Roman Nowak, Mariusz Sikora, Rafael Foit, Krzysztof Niniczka, Dawid Skorupski i Piotr Żyła (kierownik drużyny).

W dolnym rzędzie od lewej: Paweł Grzegorczyk, Kamil Guliński, Ireneusz Szombierski, ?, Roman Śliwowski, Paweł Madej i Eugeniusz Bajer.

Naprzód Żernica 2008/2009

Stoją od lewej: Józef Kasprzak (trener), Grzegorz Nowak, Mariusz Sikora, Tomasz Mazur, Roman Nowak, Krzysztof Niniczka, Paweł Madej, Paweł Suffner, Rafael Foit, Dawid Skorupski, Joachim Szepe i Piotr Żyła (kierownik drużyny).

Kleczą od lewej: Piotr Zieliński, Grzegorz Magiera, Tomasz Sokołowski, Patryk Kalnik, Eugeniusz Bajer, Arkadiusz Burzawa i ?

Naprzód Żernica 2012/2013

W górnym rzędzie od lewej: Józef Kasprzak (trener), Sławomir Sokołowski (kierownik), Eugeniusz Bajer (obsługa medyczna), Łukasz Wieczorek, Grzegorz Łajszczak, Marek Kowol, Dariusz Kuta, Roman Nowak, Łukasz Urbańczyk, Piotr Zieliński, Dawid Szulc, Rafael Foit

W dolnym rzędzie od lewej: Szymon Kopyś, Paweł Madej, Mariusz Wiącek, Tomasz Szymański, Zbigniew Sodel, Tomasz Sokołowski, Paweł Suffner, Krzysztof Balon, Sebastian Foit, Sebastian Foit

Naprzód Żernica 2015/2016

Górny rząd od lewej: Józef Kasprzak (trener), Sławomir Sokołowski (kierownik), Łukasz Wieczorek, Jakub Nowosielski, Dariusz Kuta, Tomasz Szymański, Zbigniew Sodel, Mariusz Sikora, Grzegorz Łajszczak, Dawid Kozak, Grzegorz Nowak

Dolny rząd od lewej: Tomasz Sokołowski, Łukasz Kowalski, Paweł Madej, Bartosz Kluger, Krzysztof Balon, Andrzej Pielecki, Andrzej Balon

Naprzód Żernica 2008 Juniorzy

Górny rząd od lewej: Czesław Michalec (kierownik), Mateusz Łakomski, Łukasz Oleszowski, Łukasz Wieczorek, Tomasz Szymański, Marcin Oleszowski, Kacper Wrona, Tomasz Nowakowski, Rafał Russin, Achim Faber, Sławomir Sokołowski (trener)

Dolny rząd od lewej: Dawid Bienia, Vartan Ayvazyan, Grzegorz Magiera, Dawid Wołoch, Paweł Michalski, Tomasz Bauch

Naprzód Żernica 2011/2012 Juniorzy
Stoją od lewej: Szymon Gawron, Adrian Kionka, Mateusz Przybyła, Patryk Wiącek, Tomasz Faber, Dariusz Kuta, Łukasz Wieczorek, Sebastian Foit, Damian Janota, Damian Kowalski
Klęczą od lewej: Bartosz Kluger, Michał Langer, Dawid Zagórowski, Krzysztof Kościółek, Denis Erfurt

Naprzód Żernica 2006 Trampkarze
Stoją od lewej: Łukasz Wieczorek, Łukasz Dudek, Michał Noga, Mikołaj Gucwa, Piotr Waluga (trener), Sebastian Morawiec, Adam Balon, Dominik Kotlorz
Klęczą od lewej: Krzysztof Kościółek, Patryk Michalec, Roger Klos, Patryk Bondyra, Dariusz Kuta, Szymon Gawron, Patryk Wiącek, Oskar Wiącek

Naprzód Żernica 2008 Trampkarze
Górny rząd od lewej: Łukasz Wieczorek, Roger Klos, Patryk Kościelny, Piotr Baranek, Denis Erfurt, Sebastian Morawiec, Dominik Kotlorz, Szymon Gawron
Dolny rząd od lewej: Dawid Gabryszewski, Florian Kotzur, Patryk Bondyra, Bartosz Kluger, Patryk Wiącek, Oskar Wiącek, Adam Bartosik

Historię naszej drużyny opracował Pan Adam Szuler.

(rok 2017)